چطور کمپوست کارآمد تولید کنیم؟ یک راهنمای گام به گام
آیا می دانستید که یک سوم غذاهای دنیا تلف می شوند؟ این باعث می شود که 8 درصد گازهای گلخانه ای سراسر دنیا در اثرات تلفات غذا تولید شوند.
وقتی غذاها به لندفیل ها می رسند، پوسیده شده و تجزیه می گردند و گازهای گلخانه ای خطرناکی از قبیل متان را تولید می کنند. در خانه های استرالیایی، ضایعات غذا تقریبا بیش از نیمی از آنچه وارد سطل آشغال می شود را به خود اختصاص می دهند.
از آنجا که دوست داریم کوشش های ما به نصف رساندن تلفات غذا تا سال 2030 و ایجاد آینده پایدارتر منجر شود، کاهش زائدات آلی که به لندفیل ها ارسال می شوند مهم است.
شما می توانید با فکر کردن در باره آنچه خریداری می کنید و کمک به اینکه تا جایی که ممکن است ضایعات کمتری تولید کنید بزرگترین تاثیرات خوب و مثبت را ایجاد نمایید. وقتی ضایعات آلی دارید، کمپوست کردن دوست خوب شماست! کمپوست سازی طبیعی و پایدار است و نه تنها ضایعات آلی را کم می کند، بلکه شما را قادر می سازد از آن ها استفاده نمایید.
اگر کنجکاوید که چطور در خانه کمپوست درست کنید، ما برداشتن گام های فوق العاده ساده ای را به شما آموزش می دهیم تا خدای ناکرده قدم های خود را کج برندارید و کج نگذارید!
کمپوست سازی چیست؟
کمپوست سازی راه طبیعی بازیافت است.
وقتی مواد آلی یا دیگر جاهای گیاه یا حیوان می میرد و خوب تجزیه می شود، ما به ماده ای غنی از مواد مغذی دست می یابیم که کمپوست نام دارد.
کمپوست، خاک حاصلخیز باغی را احیا می کند و می تواند در باغبانی، گلکاری و مزارعی که رشد گیاهان را مورد حفاظت و حمایت قرار می دهند مورد استفاده قرار گیرد.
در خانه، شما می توانید از کمپوست برای ازدیاد گیاهان گلدانی و باغی و باغچه استفاده کنید. کمپوست می تواند به عنوان کود آلی، مالچ برای گیاهان و یا مخلوط گلدانی گیاهان خانگی استفاده شود. شما حتی می توانید چای کمپوست مغذی تولید کنید که گیاهان را نشو و نما داده و از آن ها حفاظت می کند.
چطور کمپوست سازی کار می کند؟
وقتی مواد آلی از قبیل پوست میوه و سبزی به توده کمپوست اضافه می شوند، باکتری ها و قارچ ها این مواد مرکب و پیچیده را به مواد ساده تر تبدیل می کنند. با جور شدن بساط سور و سات میکروارگانیزم ها، گرما به عنوان یک محصول جانبی تولید می شود.
برای اینکه فرآیند کمپوست سازی کارآمدی داشته باشیم وجود این گرما ضروری است. افزایش درجه حرارت باعث تسریع فرآیند تجزیه شده و موجبات از بین بردن بذر علف های هرز و پاتوژن های مضری را فراهم می کند که می توانند در کمپوست نهایی دیده شوند. با مدیریت خوب، توده های کمپوست درجه حرارت نزدیک 65 درجه سانتیگراد خواهند داشت.
نتیجه ایجاد یک کمپوست ایمن برای استفاده و ایده آل برای نشو و نمای باغ ها و چشم اندازها است.
کمپوست سازی را شروع کنید
کمپوست سازی شبیه آشپزی است.
برای شروع باید محتویات کلیدی را بشناسید. محصولات سبز غنی از نیتروژن و قهوه ای غنی از کربن برای تولید محصول نهایی لازمند. هوا و آب از دیگر محتویات اساسی هستند.
فهرست زیر آنچه می توانید و آنچه نمی توانید کمپوست کنید را توصیه می کند.
محصولات سبز؛ غنی از نیتروژن:
پوست میوه و سبزی
هرس ها و ترکه های باغی
هرس های چمن
برگ های چای و تفاله های قهوه
فضولات اسب و گاو و جوجه
bمحصولات قهوه ای؛ غنی از کربن:b
برگ ها و چمن های خشک
بوریا
ترکه کوچک
کاغذ ریز ریز شده
از افزودن این چیزها به توده کمپوست اجتناب کنید:
خرده های گوشت
محصولات لبنی
فضولات سگ و گربه
پلاستیک؛ غیر از آنی که استاندارد کمپوست سازی خانگی استرالیا را برآورده می کند( برچسب خورده بصورت 5810-2010)
گرد و غبار جاروبرقی
این ها سطل های کمپوست برای همه جا، بزرگ و کوچک، هستند.
1- یک سطل کمپوست انتخاب کنید
موضوع این نیست که چقدر فضا دارید. همیشه سطلی هست که برای شما کمپوست درست کند!
سطل های کمپوست در اشکال و سایزهای مختلف عرضه می شوند، اما آن هایی که بهترین کار را صورت می دهند معمولا پلاستیکی های در دار هستند. اندازه فضای شما بهتان خواهد گفت که کدام سطل کمپوست برای شما بهترین است.
برای حیاط های کوچکتر، سطل های کمپوست مرتفع یا چرخان خوب کار می کنند و از آنجا که آن ها روی زمین نیستند، جونده ها را دور نگه می دارند. سطل های کمپوست زمینی هم خوب کار می کنند اما توصیه شده که مش سیمی را زیر پایه اضافه کنید تا حیوانات نقب زن را دور نگه دارد.
اگر زمین بیشتر دارید، می توانید توده های کمپوست درست کنید و یا برای مراحل مختلف کمپوست، بخش جداگانه بسازید.
اگر حیاط ندارید و یا در آپارتمان زندگی می کنید استفاده از مزرعه کرمی یا تخمیر بوکاشی گزینه معقولی است.
نکته: برخی از شوراهای کوئینزلند، مانند شهرهای بریزبن و لوگان، حتی تخفیفهای کمپوست دارند که در آن میتوانید برای خرید تجهیزات کمپوست، مشوقهای نقدی دریافت کنید. انجمن محلیتان را چک کنید و ببینید که آیا در حوزه شما برنامه مشابهی وجود دارد.
2- انتخاب مکان
یک نقطه مسطح با زهکشی خوب برای سطل کمپوست خود انتخاب کنید که نیمه سایه است و دقیقا در برابر خانه شما یا فنس همسایه نیست.
سطل کمپوست شما باید برای راحتی نزدیک آشپزخانه باشد و برای دسترسی آسان، نزدیک گیاهان و باغ. همچنین مطمئن باشید که برای آبیاری در نزدیک شلنگ یا شیر آب قرار دارد.
یک تعادل خوب آفتاب و سایه بهترین است؛اما اگر باید یکی باشد، سایه بهتر است. خورشید نباید منبع اصلی ایجاد حرارت در کمپوست سازی باشد و تولید حرارت باید توسط میکروارگانیزم ها صورت گیرد. سایه از تبخیر آب ممانعت به عمل آورده و در ضمن باعث می شود که توده خیلی سریع خشک نشود.
این نکات برای مردمی که در آپارتمان زندگی می کنند هم صادق است. سطل کمپوست خود را در جای تخت نیم سایه همانند زیر سینک بگذارید. اگر مصمم شده اید که سطل کمپوست خود را در حیاط یا بالکن بگذارید، آن را خارج از حوزه تیر رس آفتاب وسط ظهر قرار دهید.
به مجرد اینکه سطل کمپوست را انتخاب کردید، این چیزهای اضافی را هم به ذهن بسپارید:
چیزهای کوچکتر سریعتر تجزیه می شوند. پس مواد اولیه را تا می توانید خرد و کوچک بسازید.
با استفاده از مواد متنوع در توده کمپوست، تجزیه را مورد یاری و کمک قرار دهید.
یک توده از مواد قهوه ای دم دست را نزدیک سطل داشته باشید. شما می توانید از آن ها برای پوشش خرده های غذایی غنی از نیتروژن استفاده کرده و در توده، تعادل ایجاد نمایید.
3- شروع کنید
وقتی کار با سطل کمپوست را شروع می کنید از این گام ها پیروی نمایید:
1- با لایه ای از ترکه های کوچک، مالچ قدیمی، مخلوط گلدانی آغاز کنید تا کارهای زهکشی و هوادهی را بخوبی صورت دهید. لایه های سبز و قهوه ای یک در میان را اضافه کنید تا سطل در حدود نصف یا یک سوم پر شود. بعد از هر لایه مقداری آب ریخته و توده را مرطوب نمایید. وقتی توده کمپوست را لایه بندی می کنید، نسبت یک قسمت سبز به دو قسمت قهوه ای را رعایت کنید.
2- وقتی رضایت حاصل آمد، بالای توده را خاک یا کمپوست نهایی بریزید. این کار کمک می کند که موقع فعالیت توده با میکروارگانیزم ها، رطوبت و حرارت از دست نرود و سرعت فرآیند ازدیاد حاصل نماید. بعضی از مواد فعال کننده که می توانند مورد استفاده شما قرار بگیرند عبارتند از: برگ های کامفری، تفاله های قهوه، خاک باغ، فضولات اسب و گاو و مرغ و جوجه، چای کرم.
3- در مدت یک یا دو روز شما می توانید تولید گرما را احساس کنید و این نشانه این است که فرآیند تجزیه آغاز شده است.
4- نگهداری توده کمپوست
برای نگهداری توده کمپوست، مواد را مرتبا اضافه کنید و اطمینان حاصل نمایید که مخلوط خوبی از سبزها و قهوه ای ها در سراسر سطل وجود دارد.
هر یک یا دو هفته یکبار، با استفاده از همزن کمپوست، چنگال باغبانی و یا چوب به کمپوست هوا برسانید. هر چه هوادهی را بیشتر کنید، تجزیه سریعتر می شود.
اگر کمپوست شروع به بو گرفتن کند، مواد غنی از کربن( قهوه ای) اضافه کنید و توده را هوادهی کنید.
اگر کمپوست خشک باشد و آرام تجزیه شود، آب و محتویات فعالساز اضافه کرده و آن را مکررتر بچرخانید.
وقتی کمپوست شبیه خاک غنی و تیره است، کمپوست رسیده است. این کمپوست، آماده است. وابسته به مقدار، این کار چند ماهی طول می کشد. مطمئن باشید که کمپوست را قبل از تجزیه کامل مورد استفاده قرار نمی دهید. کمپوست تجزیه نشده کمپوست نابالغ است و تولید گرما را ادامه می دهد و این برای گیاهان مضر است.
در حالی که کمپوست سازی در خانه یک ابزار قدرتمند است و ضایعات غذایی را کاهش می دهد، این تنها راه حل نیست. ما تعهد می دهیم که نقش خود را بخوبی ایفا کنیم. استراتژی ارگانیک کویینزلند ما برای سال 2030 هدف گذاری کرده است که کمک کنیم به:
نصف شدن میزان ضایعات غذایی تولیدی
انحراف 80 درصد مواد آلی تولیدی از لندفیل ها
نائل شدن به حداقل 70 درصد نرخ بازیافت مواد آلی
برای رسیدن به این اهداف، ما تعداد سرویس های کنار پیاده رو محلی در دسترس برای خانوارها را گسترش می دهیم و با سوپر مارکت های بزرگ همکاری می کنیم و همراه دیگر ابداعات، ضایعات غذایی را کاهش می دهیم.
