هر چیزی که زمانی زنده بوده می تواند کمپوست شود. این شامل ضایعات غذایی، مواد آلی، و موادی است که منتج از ذخیره سازی، آماده سازی، پخت و پز، دستکاری، فروش، یا سرو غذا می باشد. هر چه مراکز تجاری و مصرف کننده ها بیشتر بر پایداری متمرکز شوند، کمپوست سازی نقش مهمتری را در کاهش ضایعات و کربن منتج ایفا می کند. وقتی کمپوست سازی مد نظر قرار می گیرد، مهم است فرق بین کمپوست سازی صنعتی و کمپوست سازی در خانه را متوجه شویم.
کمپوست یک افزودنی عالی باغی است. کمپوست به خاک کمک می کند که آب نگه دارد و غنی از مواد مغذی است.
تأسیسات کمپوستسازی صنعتی، مواد پذیرفتهشده را بر اساس رعایت استانداردها و گواهینامههای مبتنی بر استاندارد مانند ASTM D6400 و گواهینامه موسسه محصولات زیستتخریبپذیر (BPI) قانونمند میکنند.
کمپوست سازی صنعتی یک فرآیند مدیریت شده فعال است که فاکتورهای کلیدی برای اطمینان از تجزیه زیستی کامل و کارآمد پایش می شوند. کمپوستر ها پی اچ، نسبت های کربن و ازت، درجه حرارت، سطوح رطوبت، و بیشتر را پایش می کنند تا کارآیی و کیفیت را به حد اکثر برسانند و اطمینان حاصل شود که وفق مقررات عمل می کنند.
کمپوست سازی صنعتی اطمینان از تجزیه زیستی کامل ایجاد می کند و نائل شدنی ترین راه برای دفع ضایعات آلی از قبیل خرده های غذا و ضایعات باغی است.
کلید اختلاف در این محیط ها جمعیت ها و فعالیت میکروبی و عواملی از قبیل درجه حرارت، رطوبت و سطوح کربن و ازت است که روی تجزیه زیستی تاثیر می گذارند.
آت آشغال های کمپوست سازی....
کمپوست سازی موثرترین راه و و راهی نائل شدنی برای دفع مواد آلی و بیوپلاستیک های قابل کمپوست شدن مجاز است.کمپوستسازی، کربن موجود در این مواد را دوباره مورد استفاده قرار میدهد و چیزی جز گرما، آب، دیاکسید کربن و زیستتوده (کمپوست) باقی نمیگذارد.بستهبندی بیوپلاستیک همچنین به افزایش میزان جذب ضایعات مواد غذایی و مواد آلی کمک میکند که منجر به افزایش میزان بازیافت و افزایش مواد اولیه برای کمپوست میشود، در حالی که باعث کاهش زبالههای غذایی ارسالی به محلهای دفن زباله و انتشار متان مرتبط میشود.
تجزیه زیستی چیست؟
تجزیه زیستی تجزیه مواد آلی توسط میکروارگانیزم ها در محیط است. این فرآیند با تکه سازی شروع می شود و از طریق فرآیند میکروبی که مجددا از کربن استفاده می کند کامل می شود. تعریف علمی جهانی برای تجزیه زیستی وجود ندارد که محیط و مدت فرآیند را مشخص سازد.
تجزیه زیستی چیست؟
بسیاری از کمپوست سازهای صنعتی بهره برداری از ویندروزها را تسهیل می کنند. در اینجا یک دستگاه چرخاننده ویندرو (دستگاهی که کمپوست را در ویندرو میچرخاند) محتویات کمپوست را به هم میزند تا شرایط مناسب را در طول فرآیند کمپوستسازی تضمین کند.
کمپوست سازی صنعتی یک فرآیند مدیریت شده فعال است که هم محیط و هم مدت فرآیند را تعیین می کند.( در تاسیسات کمپوست سازی صنعتی در کمتر از 180 روز با همان مواد طبیعی از قبیل برگ ها و هرس های چمن) محصولات قابل کمپوست شدن مجاز مهندسی شده اند تا فرآیند کمپوست سازی دچار انقطاع نشود. همچنانکه میکروب ها این ها و دیگر مواد آلی را تجزیه می کنند، گرما و آب و دی اکسید کربن و بیومس رها می شود و هیچ پلاستیکی در پشت سر باقی نمی ماند.
پلاستیک زیستی و کمپوست سازی
پلاستیک های قابل کمپوست شدن مجاز از راهی مهندسی می شوند که زنجیرهای پلیمر مستعد تجزیه از طریق فرایندهای انزیمی از هم گسیخته سازی آنزیمی، هیدرولیتیک یا اکسیداتیو باشند. به مجرد اینکه زنجیرهای پلیمر شکسته شدند، میکروب ها باقیمانده های کوچک شده را به عنوان منابع غذا و انرژی مصرف می کنند و دی اکسید کربن، آب و بیومس رها می سازند.
بیوپلاستیک ها به گونه ای مهندسی شده اند که در تاسیسات کمپوست سازی صنعتی کاملا قابل تجزیه زیستی باشند.
کمپوست سازی خانگی
کمپوست سازی خانگی یک راه موثر برای دفع مواد آلی ویژه از قبیل هرس های چمن، برگ ها، علف هرزها، خرده های غذایی ویژه است.به سبب نوسانات و تغییرات محیط کمپوست خانگی( درجه حرارت، رطوبت، ورودی و ...) تنظیم فرآیند به اندازه ارزیابی ادعاهای قابلیت کمپوست سازی در خانه چالش برانگیز است.محصولاتی که ادعا می شود قابل کمپوست شدن در خانه هستند می توانند در عوض پاس کردن/ نکردن استانداردها طی تست هایی جواب گرفته باشند و این امر بعدا کمپوست سازی موثر چیزهایی مثل مواد و بسته بندی ها را بغرنج و پیچیده می کند.در اروپا کمپوسترهای خانگی باید مجوز داشته باشند، اما تا الان این نیاز برای کمپوسترهای خانگی تولیدی ایالات متحده احساس نشده است.
یک سطل کمپوست باغی یک راه فوق العاده است که زائدات ارسالی به لندفیل ها را کاهش می دهد و کمپوستی ارزنده ایجاد می کند که سلامت خاک را بهبود می بخشد.
بیوپلاستیک ها در کمپوست سازی خانگی و صنعتی
کمپوست سازی خانگی یک راه فوق العاده است که ضایعات را کاهش می دهد و کربن را به خاک بر می گرداند. هر چند، کمپوست سازی خانگی فاقد قوام و مقررات تاسیسات کمپوست سازی صنعتی است. بسته بندی های بیوپلاستیک( حتی وقتی با ضایعات غذایی ترکیب می شوند) نیاز به درجه حرارت هایی بالاتر از آن چیزی دارند که در کمپوست خانگی به دست می آید و یا حفظ می شود. برای خرده های غذایی بزرگ مقیاس، بیوپلاستیک ها و مواد آلی متنوع؛ کمپوست سازی صنعتی برای محیط زندگی بسیار نائل شدنی تر و کارآمدتر است.
پایدارترین راه برای دفع ضایعات غذایی کمپوست سازی است.
وقتی ضایعات غذایی یا دیگر مواد آلی وارد لندفیل ها می شوند، تجزیه زیستی صورت نخواهد گرفت. مواد آلی برای آیندگان در در لندفیل حفظ می شوند. این به خاطر این است که میکروب های تجزیه کننده مواد آلی هوازی هستند و برای عملکرد نیاز به اکسیژن دارند. در طول زمان، مواد آلی بطور مختصر تجزیه می شوند و گاز متان آزاد می کنند.( یک گاز گلخانه ای خطرناک با قابلیت بیش از 23 برابر گاز دی اکسید کربن) به سبب اینکه در داخل لندفیل مواد آلی کاملا تجزیه نمی شوند، کربن و مواد مغذی گنجانده شده در مواد زائد از دست می روند. آن ها برای صدها سال( اگر نگوییم هزاران سال) دفن می گردند. کمپوست سازی و دیگر روش های بازیافت مواد آلی راهی ایده آل برای دفع زائدات آلی هستند.
