walden-pond



کاربرد آفت کش و آموزش ایمنی آفت کش های سلامت عمومی
طبقه بندی آفت کش ها و فرمولاسیون
آفت کش ها مواد یا ترکیباتی از مواد هستند که برای کنترل، تخریب،دور کردن یا جذب ارگانیزم های بیولوژیکی که آفت شناخته می شوند به کار می روند.برخی از انواع آفت کش ها حشره کش ها،علف کش ها، برگ ریزها، خشک سازها، قارچ کش ها، کرم کش ها، پرنده کش ها و جونده کش ها می باشند.


طبقه بندی آفت کش ها
آفت کش ها به صور گوناگونی طبقه بندی می شوند: این طبقه بندی ها آگاهی های خوبی در باره شیمی آفت کش ها، چطور کار می کنند،هدف آن ها چیست و غیره در اختیار می گذارد.پیروی از تشریحات مختصر زیر شما را در جریان برخی از سیستم های عمومی طبقه بندی قرار می دهد:
از لحاظ طبیعت شیمیایی
در یک طبقه بندی سنتی آفت کش ها در دو گروه قرار می گیرند:معدنی و آلی.پایه آفت کش های آلی کربن است که در ساختار ملکولی آن ها به کار رفته است.مواد شیمیایی آفت کش های آلی معمولا پیچیده تر از معدنی ها بوده و این مواد معمولا در آب به راحتی حل نمی شوند.آفت کش های معدنی معمولا ترکیبات ساده تری هستند.آن ها ظاهر کریستالی و شبیه نمک دارند، در محیط زیست پایدارند و معمولا به راحتی در آب حل می شوند.ساده ترین آفت کش های شیمیایی معدنی بودند و در ساختمان خود چیزهایی مثل گوگرد و آهک داشتند.
عموم آفت کش های مدرن در ترکیب خود مواد آلی دارند.امروزه صدها آفت کش از مواد شیمیایی آلی ساخته شده است.این مواد علاوه بر اینکه دارای پایه کربنی هستند در ساختمان خود اکسیژن، فسفر یا گوگرد را هم می بینند.
آفت کش های آلی می توانند به دو گروه زیرین تقسیم بندی شوند:آلی های طبیعی و آلی های مصنوعی.آفت کش های آلی طبیعی که گاهی "ارگانیک" نام دارند از موادی که بطور طبیعی در کره زمین یافت می شوند تشکیل شده اند.از میان آفت کش های طبیعی می توان به روتنن و پیرترون اشاره کرد.
افت کش های آلی مصنوعی که معمولا "مصنوعی" شناخته می شوند از سنتز شیمیایی و بطور مصنوعی تولید می شوند.این گروه اغلب آفت کش های مدرن (همانند حشره کش هایی که در پایان جنگ جهانی دوم کشف شده یا مورد استفاده قرار گرفتند) را تشکیل داده و شامل ددت، پر مترین، مالاتیون، 2 و 4 دی گلی فسفات و خیلی های دیگر می شود.
گونه های آفت مورد هدف و عملکرد آفت کشی
آفت کش ها گاهی بر اساس نوع آفت مورد هدف یا راهی که عمل می کنند مورد تقسیم بندی قرار می گیرند.جدول یک مثالی از این قسم طبقه بندی می باشد.
حشره کش ها و کنه کش ها:طبقه بندی بر حسب شیمی
حشره کش ها برای کنترل حشرات و کنه کش ها برای کنترل کنه ها و مایت ها طراحی شده اند.در کاربردهای بهداشت عمومی آن ها بیشترین کاربرد را برای کنترل پشه ها، مگس ها، کنه ها، مایت ها، شپش ها و کک ها دارند.از آنجا که حشره کش ها و کنه کش ها همان آفت کش ها هستند در اینجا جداگانه و بیشتر مورد بحث و بررسی قرار نمی گیرند.
ارگانوکلره ها(هیدروکربن های کلرینه شده):یکی از اولین گروه های حشره کش های مصنوعی را معرفی کرده و شامل حشره کش خوب شناخته شده ددت می باشد.اگر چه از لحاظ قانونی هنوز ددت برای کنترل ناقل برخی جاهای دنیا مورد استفاده قرار می گیرد(به ویژه وقتی مالاریا وجود داشته باشد) از خیلی سال پیش سازمان حفاظت محیط زیست استفاده از ددت را به حالت تعلیق در آورده است و بنا براین این آفت کش در ایالات متحده وجود خارجی ندارد.اغلب ارگانوکلره های دیگر که برای کنترل بندپایان مورد استفاده قرار گرفته اند و از میان آن ها می توان به کلردان، دیلدرین و لیندان اشاره کرد همان سرنوشت را پیدا کرده اند.

جدول شماره یک-تقسیم بندی آفت کش ها
pestcomple

ارگانوفسفات ها.هر چند جهت کنترل ناقلین تعداد کمی از فرمولاسیون های ارگانوفسفات در دسترس باقی مانده اند، به علت مقاومت به ارگانوفسفات ها، اثرات بالقوه روی غیر هدف ها و توسعه محصولات جایگزین استفاده از آن ها به میزان قابل ملاحظه کاهش یافته است.اعضای این گروه فسفر در ساختمان ملکولی خود دارند.محصولاتی که امروزه برای کنترل ناقلین برچسب گذاری شده اند شامل نیلد، مالاتیون و بعضی فرمولاسیون های دورسبان می باشند.برای استفاده کنندگان و کاربرها ، ارگانوفسفات ها نسبت به دیگر آفت کش ها خطرات سلامتی بیشتری را دارا می باشند.
کاربامات ها.از لحاظ شیمیایی شبیه ارگانوفسفات ها هستند،اما در حالی که ارگانوفسفات ها از اسید فسفریک نشات می گیرند،کاربامات ها از اسید کاربامیک سرچشمه می گیرند.آفت کش های این گروه که جهت کنترل ناقلین در کالیفرنیا مورد استفاده قرار می گیرند شامل کارباریل(سوین) جهت غبارزایی نقب های جوندگان و کنترل کک ها، پروپوکسور(بایگن) که در برابر آفت حشره استفاده می شود و برندهای ویژه و اسپری های کنترل زنبور می باشند.کاربامات ها خطر نسبتا بالای مسمویت های انسانی را نیز دارند.برخی کاربامات ها علف کش هستند.
پیرترم.یک حشره کش آلی طبیعی است که از گیاهان و جنس کریسانتموم نشات می گیرد.حدود 30 گونه در این جنس وجود دارد و در اغلب موارد نام ژنریک به اندازه نام عمومی مورد استفاده دارد.حشره کش با آسیاب کردن گل ها تولید می شود.این امر موجب رها شدن اجزای حشره کش که پیرترین نام دارند می شود.اجزای فعال اصلی عبارت از پیرترین یک و پیرترین دو و مقادیر کمی سینرین و جاسمولین می باشند.
حشره کش های شامل پیرترین تقریبا روی سیستم عصبی تمام حشرات اثر کرده و آن را مسموم می نماید.آن ها برای ماهی ها ضرر دارند اما ضرر آن ها برای پستانداران و پرندگان از بسیاری حشره کش های مصنوعی کمتر بوده و ناپایدار و به آسانی تجزیه شونده در برابر نور خورشید می باشند.آن ها از ایمن ترین حشره کش ها در جاهایی که مواد غذایی وجود دارد می باشند.
حشره کش های شامل پیرترین در کالیفرنیا بسیار برای کنترل ناقلین مورد استفاده دارند.آن ها به گستردگی برچسب خورده و می توانند در گستره ای از سکونتگاههای شهری و روستایی مورد استفاده قرار گیرند.پیرترین ها معمولا با پیپرونیل بوتوکساید ترکیب می شوند که خاصیت سینرژیستی دارد.سینرژیست ها موادی هستند که قدرت آفت کشی ندارند،اما در ترکیب با موادی که قابلیت حشره کشی دارند سمیت آن ها را زیاد می کنند.بدون پیپرونیل بوتوکساید هم حشراتی که با همان دز پیرترین مورد عمل قرار گرفته اند ناک داون می شوند،اما تفاوت در این است که چنین حشراتی مجددا به حالت اولیه باز خواهند گشت.
تصویر یک-کریسانتموم کروناریم در باغ تل آویو

flower
مطالعات اخیر حاکی از این است که عمر احتمالی باقیمانده پیپرونیل بوتوکساید در سیستم های آبی بیش از آنچه تاکنون گمان می شده، است و لذا این احتمال وجود دارد که سمیت مواد شیمیایی دیگر بر روی موجودات زنده کف زی افزایش یابد(به عنوان مثال حیوانات ساکن لایه ته نشست محیط زیست های آبی) مطالعات اضافی باید اهمیت کاربردهای کنترل ناقلین را برای چنین جمعیت هایی اشکار نماید.
پیرترین ها فوق العاده برای ماهی ها سمی هستند و کاربرد مستقیم آن ها در آب محدود شده است.
پیرتروئیدها ملکول های تولید شده مصنوعی هستند که از لحاظ ساختار شیمیایی به پیرترین ها شباهت دارند.پیرتروئیدها مقاوم نیستند.در نرخ های به کار رفته برای کنترل ناقلین، آن ها به سرعت در برابر نور خورشید تجزیه می شوند و به ندرت بعد از چند روز باقی می مانند.شیوه عملکردی پیرتروئیدها بسیار به پیرترین ها می ماند.اغلب پیرتروئیدها از ماده سینرژِیست پیپرونیل بوتوکساید استفاده می کنند.محصولات گوناگونی از پیرتروئیدها با حداقل فرمولاسیون موثر در دزهای فوق العاده کوچک تولید شده اند.بعضی از این ترکیبات جدید ممکن است به راحتی پیرتروئیدها در برابر نور خورشید تجزیه نشوند و در بعضی موارد اثر سینرژیستی بطور قابل ملاحظه سمیت آن ها را بالا نمی برد.
پیرترین ها و پیرتروئیدها از میان آفت کش های سلامت عمومی هستند که به ویژه برای کنترل پشه های بالغ کالیفرنیا کاربرد دارند.استفاده امروزه آن ها از آفت کش های مصنوعی متداول از قبیل ارگانوکلره ها و ارگانوفسفره ها پیشی گرفته است.
بیورشنال ها(آفت کش های بیورشنال یا آفت کش های بیو).گروهی از آفت کش ها هستند که برای انسان نسبتا غیر سمی و برای محیط زیست ایمن می باشند.سازمان حفاظت از محیط زیست بیورشنال ها را بصورت "انواع ویژه ای از آفت کش ها که از مواد طبیعی از قبیل حیوانات،گیاهان،باکتری ها و مواد معدنی ویژه مشتق می شوند" تعریف کرده است.اغلب متخصصین آفت کشی کلمه "مشتق" را دارای "گستره فراوان" تفسیر کرده و شامل آفت کش های مصنوعی شبیه مواد طبیعی می دانند.ویر و ویتاکر در کتاب "افت کشی" با رجوع به آفت کش های بیورشنال قرن 21 متذکر شده اند که این اصطلاح تعریف منحصر به فرد و قانونی ندارد.بیورشنال ها می توانند در دو گروه قرار بگیرند:1-مواد بیوشیمیایی(هورمون ها،آنزیم ها، فرومون ها و حشرات طبیعی و تنظیم کننده های رشد گیاهان) 2-میکروبی(ویروس ها،باکتری ها،قارچ ها، پروتوزوآها و نماتودها)از میان آفت کش های سلامت عمومی متوپرن(آلتوسید) در اولین گروه است و باسیلوس تورینجنسیس ایسرالنسیس در گروه دوم قرار دارد.به سبب اینکه در حال حاضر تعریف قانونی و دقیقی از بیورشنال ارائه نشده است خیلی ها بر این باورند که بسیاری از محصولات از قبیل باسیلوس تورینجنسیس ایسرالنسیس بطور رضایتبخشی هر دو عامل بیورشنال و کنترل بیولوژیکی را تامین می کند.
عملکرد بیورشنال های بیوشیمیایی بر پایه ایجاد اختلال در فرآیندهای رشد طبیعی بندپایان است.آن ها آفت کش های اختصاصی گونه هایی از بندپایان نیستند، اما عموما سمیت های فوق العاده پایین برای مهره داران و از جمله انسان دارند.تنظیم کننده های رشد حشرات، ممانعت کننده های کیتین، تنظیم کننده های رشد گیاهان و کروموستریلنت ها در این گروه قرار می گیرند.در کنترل پشه، استفاده از متوپرن(به عنوان تنظیم کننده رشد حشره) بر تمام استفاده های دیگر چربیده است.برای سال های زیادی آفات هدف در برابر تنظیم کننده های رشد حشرات مقاوم نبودند.در حال حاضر متاسفانه در جاهایی از کالیفرنیا و جاهای دیگر مقاومت هایی مشاهده شده است.دیفلوبنزورون مثال خوبی از یک تنظیم کننده رشد حشرات است که در پشه ها مقاومت نشان داده است.
آفت کش های میکروبی.بندپایان را توسط سم رها شده از ارگانیزم میکروبی یا توسط عفونت ارگانیزم می کشند.دو آفت کش عمومی که در این گروه هستند سم باکتریایی تولید شده توسط باسیلوس تورینجنسیس ایسرالنسیس و باکتری زنده باسیلوس اسفاریکوس می باشد.محصولات شامل این دو باکتری در برابر لارو پشه مورد استفاده داشته و علاوه بر این باسیلوس تورینجنسیس ایسرالنسیس به همان اندازه برای کشتن لارو مگس سیاه هم کاربرد دارد.اغلب آفت کش های میکروبی از آفت کش های بیو شیمیایی انتخابی تر هستند.
مواد به کار رفته برای منابع آبی
محصولات نفتی.از پالایش نفت خام حاصل شده و در کنترل ناقلین به دو صورت مورد استفاده دارند:حاملین حشره کش ها و محتویات فعال که در هنگام ترکیب با سورفاکتانت ها و اعمال در منابع آبی مورد توجه قرار گرفته و استفاده مستقیم تری دارند.گلدن بیر 1111 از محصولات نفتی نوع دوم است که در برابر لارو و پوپ پشه به عنوان عامل خفه کننده عمل می کند.محصولات نفتی بر اساس وزن اندازه گیری شده و عمومی ترین ماده فعال(بیش از 90 درصد) هستند که در کالیفرنیا برای کنترل حامل مورد استفاده قرار می گیرند.
الکل ها.این مواد نیز به عنوان مواد شیمیایی کنترل سطحی در برابر لارو پشه استفاده می شوند(مثل آجنیک)
این مواد با کاهش کشش سطحی آب عمل می کنند و در نهایت منجر به این می شوند که لارو یا پوپ خفه شود.
حشره کش های کنترل سطحی آب نسبت به حشره کش های متعارف چندین مزیت دارند.الکل ها و نفت ها شفیره را به همان خوبی لارو می کشند و به سبب اینکه عملکردشان بیش از بیوشیمیایی بودن فیزیکی است منجر به ایجاد مقاومت در برابر آفت کش نمی شوند.عیب آن ها این است که ارگانیزم های غیر هدف که در سطح آب تنفس می کنند(مثل سوسک های آبی کوچک) و یا وابسته به کشش سطحی آب هستند(مثل آب شلنگ) را هم از بین می برد.
دیگر طبقه بندی آفت کش ها
آفت کش ها می توانند بر حسب اینکه چطور وارد ارگانیزم هدف می شوند و یا کجا عمل می کنند هم طبقه بندی شوند.
سموم معده ای از طریق دهان و جهاز هاضمه وارد بدن شده و جذب بدن حشره می شوند.سموم معده در هنگام تغذیه به دست می آیند.در کنترل ناقلین، این طبقه بندی شامل باکتری ها یا سموم ان ها است که به آب اضافه می شوند.در این جاست که پشه پالیده خوار یا لارو مگس سیاه از سم تغذیه می کند.این حشره کش های میکروبی با تخریب میان روده یا معده لاروها آن ها را می کشند.مورچه ها، سوسک ها و دیگر آفات حشره ای که قسمت های دهانی برای جویدن دارند می توانند با ترکیب حشره کش ها در داخل طعمه های گوناگون کنترل شوند.مکان عملکرد حشره کشی فرق دارد.جونده ها اغلب با بلع ضد انعقادی ها کنترل می شوند.آن ها از طریق خونریزی داخلی می میرند،امری که در نتیجه افت قابلیت لخته شدن خون روی داده و موجب آسیب به مویرگ ها می گردد.به علت اینکه طعمه های ضد انعقادی به آرامی عمل می کنند(چندین روز بعد از بلع با دز کشنده)، حیوان هدف نمی تواند بیماری را مربوط به طعمه خورده شده بداند.در نتیجه نفرت از طعمه رخ نخواهد داد.این زمان تاخیری دارای فایده ایمنی نیز هست زیرا زمان مورد نیاز عمل کننده را فراهم می کند تا او بتواند با پادزهر(ویتامین K) جان حیوانات خانگی،احشام و انسان هایی که به طور اتفاقی طعمه را خورده اند نجات دهد.
سموم تماسی عموما از طریق تماس با آب تحت تاثیر مواد شیمیایی واقع شده یا تماس مستقیم با یک آئروسل(مثل پشه های پروازی بالغ قرار گرفته در مه حشره کش) یا مجاورت با سطح مورد عمل قرار گرفته وارد بدن آفت یا گیاه می شوند.همانند اغلب حشره کش ها این سموم روی مراکز تنفسی و اعصاب بندپایان اثر می کنند.اغلب محصولات کنترلی پشه های بالغ سموم تماسی هستند.
تدخین کننده ها.ترکیبات فراری هستند که در فاز گازی وارد بدن حشرات می شوند.سلامت عمومی کالیفرنیا اجازه استفاده از این مواد را برای کنترل آفات حشره ای نمی دهد.(ولی بعضی وقت ها برای کنترل جونده استفاده می شوند)
سموم سیستمیک.توسط گیاهان،حیوانات خانگی و یا احشام جذب شده و از طریق سیستم آوندی در سراسر بدن ارگانیزم منتشر می شوند.وقتی آفتی روی گیاه یا حیوان تغذیه می کند، ماده سمی را می بلعد.بعضی از سموم سریعا آفت را می کشند،در حالی که دیگران مانع از بالغ شدن آن می گردند.کاربرد در کنترل ناقل عموما در کنترل کک و کنه حیوانات خانگی صورت گرفته و به همان خوبی در پیشگیری کرم قلب سگ موثر است.
دور کننده های شیمیایی.در کاربردهای سلامت عمومی برای جلوگیری از مکیده شدن خون و گزش انسان،حیوان خانگی و احشام توسط حشراتی همچون پشه،مگس سیاه و کنه استفاده دارد.گسترده ترین ماده شیمیایی مورد استفاده در فرمولاسیون دور کننده که حفاظت آدمی را تامین می کند دی متیل تولامید یا DDET است.DDET وقتی به عنوان دور کننده پوست استفاده شود دارای مشخصه نامطبوع بودن است.از این گذشته اثرات خوب آن ماندگاری کمی دارد.روی این اصول گستره ای از فرمولاسیون های سال های اخیر تولید شده و ویژگی های بد DDET را تخفیف داده اند.از اواخر قرن بیستم دورکننده هایی با مواد شیمیایی جدید به بازار عرضه شده و کاملا رقیب DDET موثر گشته اند.(دور کننده های مکانیکی همانند دور کننده های فرکانس بالا که برای حشرات و دیگر آفات عرضه شده اند عموما تایید نشده و غیر موثر هستند)
فرمولاسیون ها با ترکیب آفت کش ها
وقتی دو یا بیشتر از مواد شیمیایی بتوانند بطور ایمن ترکیب شوند یا در ترکیب با هم مورد استفاده قرار گیرند گفته می شود که آن ها با هم سازگارند.این ترکیبات می توانند ترکیب آفت کش با ماده شیمیایی غیر آفت کش بوده و یا ترکیب دو یا بیشتر از آفت کش که در یک مخزن میکس شده اند باشند.دلایل ترکیب آفت کش ها عبارتند از:
1-افزایش تاثیر یک ماده شیمیایی.همچنان که در بالا گفته شد این امر سینرژیسم(هم افزایی) نام دارد.مواد اضافی برای افزایش تاثیر ماده شیمیایی اولیه سینرژیست(هم افزا) نام دارند.سینرژیست لزوما آفت کش نیست،ولی در ترکیب خاصیت آفت کشی یک آفت کش را زیاد می کند.بهترین مثال شناخته شده در باره استفاده از سینرژیست ها اضافه کردن پیپرونیل بوتوکساید به پیرتروم، پیرترین ها یا دیگر پیرتروئیدهای مصنوعی است.بدون اضافه کردن پیپرونیل بوتوکساید حشرات پروازی ممکن است در اثر این حشره کش ها سر نگون شوند، اما بعدا پرواز خود را دوباره از سر خواهند گرفت.
2-نسبت به استفاده از تنها یک آفت کش کنترل بهتری صورت می گیرد.کاربرها برخی اوقات آفت کش های فعال را برای کشتن آفتی که بطور موثری توسط یک ماده شیمیایی منفرد کنترل نشده بود ترکیب می کنند.خیلی از ترکیبات کاملا موثر هستند، ولی در اغلب موارد کاملا شناخته شده نیست که کنترل بهبود یافته در نتیجه عملکرد سینرژیستی است یا در اثر تاثیرات اضافی مواد شیمیایی ترکیبی روی اجزای مختلف جمعیت آفت به وجود آمده است.قبل از تایید ایمنی و مقررات اختلاط آفت کش ها همیشه باید برچسب آفت کش چک شود.
3-برای کنترل انواع مختلف آفات با یک وسیله کاربردی منفرد.مکرر پیش می آید که بخواهیم در یک زمان انواع آفات را کنترل نماییم.معمولا اقتصادی تر است که آفت کش های مورد نیاز را ترکیب کرده و از آن ها یک وسیله کاربردی بسازیم.
وقتی دو یا بیشتر از آفت کش ها نتوانند در ترکیب مورد استفاده قرار گیرند گفته می شود که با هم ناسازگار هستند.بعضی از آفت کش ها چون ترکیب نمی شوند ناسازگارند، در حالی که دیگران علیرغم ترکیب شدن چون نتایج مطلوبی تولید نمی کنند ناسازگار به حساب می آیند.بعضی از ترکیبات شیمیایی منجر به تولید ترکیباتی می شوند که اثراتی بر عکس سینرژیسم را نشان می دهند.این اثر آنتاگونیسم نام دارد و ممکن است منجر به واکنش های شیمیایی شود که سبب تشکیل ترکیبات جدید می گردد.در دیگر حالات ناسازگاری ممکن است باعث جداسازی آفت کش از آب یا دیگر عوامل حامل شود.اگر یکی از این واکنش ها روی دهد، یکی از موارد زیر ممکن است نتیجه شود:
اثرات یکی یا هر دو ترکیب کم شود
همکاری ممکن است روی داده و اسکرین و نازل های وسیله کاربردی مسدود شود.
انواع گوناگون از قابلیت مسموم کنندگی گیاه ممکن است روی دهد.
باقیمانده های مازاد ممکن است نتیجه شود.
رواناب مازاد ممکن است اتفاق بیفتد.
اثر نامطلوب کمتر شناخته شده اما مهم دیگر ترکیب آفت کش های ویژه نیرومند سازی است.بعضی از آفت کش های ارگانوفسفره یکدیگر را به گونه ای نیرومند(فعال) می کنند که مسمومیت های حیوانی مورد ملاحظه قرار می گیرد.در بعضی موارد ترکیب ، سمیت ترکیبی که در موارد معمول سمیت کم دارد را تا آنجا زیاد می کند که برای انسان، دیگر حیوانات یا گیاهان فوق العاده سمی می گردد.
برچسب های برخی آفت کش ها دلالت بر مشکلات شناخته شده قابلیت سازگاری می کند.فرمولاسیون های برخی آفت کش ها برای اختلاط با دیگر مواد آماده شده اند و برای پیش اختلاط ها و یا اختلاط های مخزن ثبت شده اند.اگر این واقعیت داشته باشد باید در برچسب مورد اشاره قرار گیرد.
قبل از ترکیب مواد شیمیایی در تانک اختلاط، به جداول قابلیت سازگاری که از طریق فروشنده آفت کش شما یا بسیاری منابع دیگر در دسترس هستند مراجعه نمایید.شما باید همچنین به خاطر داشته باشید که ارگانوفسفات ها و بعضی علف کش های دیگر در محیط زیست مقاومتر بوده و کاربردهای چند گانه آن ها در چند روز جداگانه ممکن است منجر به باقیمانده مازاد، مسمومیت گیاهان و یا مسموم شدن احشام گردد.
علف کش ها
سازمان های کنترل ناقلین به طور مکرر از علف کش ها برای کشتن گیاهان یا ممانعت از رشد آن ها استفاده می کنند.حالت دوم وقتی اتفاق می افتد که گیاهان در ایجاد یون ناقل سهم دارند یا مانع از این می شوند که متخصصین بطور کارآمدی ناقلین را کنترل نمایند.علف کش های کنترل ناقلین سالهاست که مورد استفاده قرار گرفته اند.در اوایل 1900 مواد آلی همچون سولفات آهن، نیترات مس و اسید سولفوریک مورد استفاده قرار گرفتند.در 1950 یک ماده شیمیایی آلی مصنوعی به نام 2،4-D به عنوان یک علف کش انتخابی مورد استفاده واقع گردید.از آن زمان صدها علف کش ساخته شده اند.
متخصصین کنترل ناقلین باید مراقبت دقیقی در اختلاط و کاربرد آفت کش ها به عمل آورده و احتیاطات ایمنی مناسب مورد نیاز برای استفاده از آن ها را یاد بگیرند.اختلاط علف کش، ذخیره و کاربرد می تواند خطرات سلامت شغلی مهمی به همراه داشته باشد.به ویژه برای آب های سطحی، علف کش ها مخاطرات زیست محیطی طولانی مدت تری نسبت به دیگر آفت کش ها دارند.علف کش ها می توانند ضرر اقتصادی مهمی به زمین های زراعی مناطق کشاورزی برسانند.
علف کش ها می توانند به مواد آلی و معدنی تقسیم شوند.علف کش های آلی پایه کربنی دارند و معمولا با تغییر الگوی رشد معمول گیاه کارشان را می کنند.علف کش های الی ممکن است خود به دو گروه عمده دیگر تقسیم شوند:محصولات نفتی و علف کش های مصنوعی آلی.محصولات نفتی که حاصل پالایش نفت خام هستند می توانند به عنوان علف کش یا حشره کش مورد استفاده قرار گیرند.وقتی علف کش باشند معمولا بدون رقیق سازی استفاده می شوند.علف کش های آلی مصنوعی در آزمایشگاهها و بطور مصنوعی تولید شده و از کربن، هیدروژن،اغلب نیتروژن و دیگر عناصر شاخته می شوند.از میان علف کش های مصنوعی عمومی می توان به 2،4-D و گلی فسفات اشاره کرد.
علف کش های معدنی اغلب به شکل نمک هستند یا شامل فلزی که برای گیاهان مسموم کننده است می باشند.اغلب آن ها از جذب مناسب آب جلوگیری کرده و یا از حرکت مواد در میان دیواره سلولی ممانعت به عمل می آورند.علف کش های معدنی ترکیبات شیمیایی هستند که ساختار کربنی ندارند.این مواد معدنی شامل مواد عمومی از قبیل نمک، سولفات مس، اسید سولفوریک و کلرات سدیم می باشند.این علف کش ها فوق العاده پایدارند و در بعضی نواحی سبب مشکلات جدی الودگی خاک می شوند.خیلی از آن ها مواد محدود شده هستند.
علف کش های کنترل گیاهان از راههای مختلف مورد استفاده قرار می گیرند و این راه ها به شیوه های گوناگون گیاهان هدف را تحت تاثیر قرار می دهد.هر چند علف کش ها همانند حشره کش ها فرموله شده و مورد استفاده قرار می گیرند، به خاطر اینکه آن ها رشد گیاهان را کنترل می کنند مد عملکردیشان می تواند بسیار متفاوت باشد.
گروههای شیمیایی آفت کش ها
ارائه شمای ساده طبقه بندی آفت کش ها بر پایه گروه شیمیایی آن ها مشکل است.طبقه بندی آفت کش ها بر مبنای گروه شیمیایی دست کم نیاز به 20 طبقه بندی مختلف دارد.ما در اینجا فقط تعدادی از آن ها را فهرست کرده ایم:
فنوکسی ها
علف کش های فنوکسی برای کنترل اغلب علف هرزهای یکساله و گیاهانی پهن برگ چند ساله در زمین های زراعی و غیر زراعی مورد استفاده قرار می گیرند.بعضی از فنوکسی ها که عموما استفاده می شوند عبارتند از:2،4-D،MCPA ، دی کلروپروپ(2،4-DP) و 2،4-DB(بوتوکسون یا بوتیراک)
این علف کش ها اساسا تنظیم کننده های رشد گیاهی هستند و بطور موثری بر بافت های در حال رشد گیاه اثر می گذارند.فرمولاسیون های استر فنوکسی ها نسبتا فرار است و در طی روزهای گرم تابستان به گاز تبدیل می شود.مراقبت باید صورت گیرد تا آن ها در اطراف محصولات گیاهانی پهن برگ حساس و گیاهان تزیینی استفاده نشوند.
تریازین ها
تریازین ها برای کنترل چمن های سالانه و علف هرزهای گیاهان پهن برگ استفاده می شوند.بعضی از تریازین هایی که عموما مورد استفاده دارند عبارتند از:آترازین(آترکس)، سیمازین(پرینسپ) و متریبوزین(سنکور یا لکسون) تریازین ها اساسا به عنوان علف کش های غیر انتخابی مانع رویش بذر مورد استفاده قرار می گیرند.پرومتون(پرامیتول) می تواند به عنوان علف کش مانع رویش بذر یا از بین برنده بذرهای تولیدی مناطق غیر زراعی مورد استفاده قرار گیرد.تریازین ها توسط ممانعت از توانایی فتوسنتز گیاهان بر روی آن ها اثر می گذارند.تریازین ها به عنوان الاینده آب های زیر زمینی امریکا یافت شده اند.
تیوکاربامات ها
تیوکاربامات ها برای کنترل علف های بذری یکساله یا علف هرزهای بذری گیاهان پهن برگ مورد استفاده قرار می گیرند.EPTC یا اپتام تیوکارباماتی است که بطور عمومی مورد استفاده دارد.آن ها از رشد بخشینه گیاه از قبیل نوک ریشه و جوانه ممانعت به عمل آورده و قبل از کاشت با خاک ترکیب می شوند.
اوره ها و اوراسیل ها
اوره ها واوراسیل ها چندین استفاده مشابه داشته و مد عملکردیشان از جنبه های گوناگونی شبیه است.دیورون(کارمکس) و تبوتیورون(اسپایک) اوره هایی هستند که زیاد استفاده می شوند و بروماسیل(هایوا) اوراسیلی است که به گستردگی زیادی کاربرد دارد.این ترکیبات علف کش هایی هستند که در خاک مورد استفاده قرار گرفته و مانع رویش بذر می شوند، ولی آن ها با از بین بردن بذرهای تولیدی ، برای کنترل گیاهان ویژه نیز کارآیی دارند.اوره ها و اوراسیل ها توسط ممانعت از انجام فتوسنتز روی گیاهان تاثیر می گذارند.
بنزوئیک ها
علف کش های اسید بنزوئیک در مناطق زراعی و غیر زراعی مورد استفاده قرار گرفته و شماری از علف هرزهای گیاهان پهن برگ و علف های یکساله را کنترل می کنند.بانول یکی از اعضای این گروه است که استفاده عمومی دارد.بنزوئیک ها وقتی شاخ و برگ گیاهان و خاک را هدف قرار دهند خیلی موثر هستند و در این حالات است که به عنوان تنظیم کننده رشد گیاه عمل کرده و به گونه ای فعال روی بافت های در حال رشد گیاه تاثیر می گذارند.
استانیلیدها
علف کش های استانیلید برای کنترل خیلی از علف های یکساله و علف هرزهای گیاهان پهن برگ مورد استفاده قرار می گیرند.استانیلیدهای عمومی شامل آلاکلر(لاسو)، استوکلر(هارنس یا سورپار)،متولاکلر(دوال) و پرونامید(کرب) می باشند.این گروه می توانند در مناطق زراعی به عنوان ممانعت کننده از رویش بذر یا از بین برنده بذرهای تولیدی استفاده شوند.
سولفونیلورها
سولفونیلورها گروههایی هستند که در سالیان اخیر به جمع علف کش ها اضافه شده اند.سولفونیلورها ترکیباتی فوق العاده فعال هستند که در نرخ های فوق العاده کم مورد استفاده قرار می گیرند.آن ها برای کنترل خیلی از گیاهان پهن برگ محصولات زراعی کوچک دانه، مراتع و مناطق غیر زراعی مورد استفاده دارند.سولفونیلورهایی که عموما مورد استفاده قرار می گیرند شامل کلرسولفورون(گلین و تلار)، تریاسولفورون(آمبر)، سولفومتورون(اوست) و متسولفورون(الی و اسکورت) هستند.
این ترکیبات معمولا روی برگ ها مورد عمل قرار می گیرند; هر چند آن ها نهال هایی که به تازگی جوانه زده اند را هم کنترل می کنند.کلرسولفورون و سولفومتورون، سولفونیلورهایی هستند که در طبیعت مقاوم تر هستند و وقتی که در خاک های پی اچ بالا مصرف شوند به سال دوم می رسند.باقیمانده های فوق العاده کم از طریق حرکت باد یا خاک باد برده می توانند باعث افت های قابل ملاحظه محصولات ویژه ای از قبیل ذرت، سیب زمینی و چغندر قند می گردند.
ایمیدازولینون ها
خانواده جدید و مهم علف کش ها ایمیدازولینون نام دارد.این گروه شامل ایمازتاپیر(پورسویت)، ایمازامتابنز(آسرت) و ایمازاپیر(آرسنال) می باشد.این گروه به عنوان ممانعت کننده های تولیدات زیستی درگیاه در حال رشد فعال عمل می کنند.این ها علف کش هایی با زنجیره وسیع هستند و ممکن است بر علیه علف ها، گیاهان پهن برگ یکساله، گیاهان دو ساله و گیاهان چند ساله، موها،بوریا و درختان استفاده شوند.مراقبت های لازم در اطراف درختان باید انجام شود زیرا جذب ریشه از خاک ممکن است منجر به مرگ گردد.
آفت کش ها بر حسب استفاده
آفت کش ها می توانند بر حسب الگوی استفاده تقسیم بندی شوند.یک مثال از این دست انتخابی(انتخابی در برابر غیر انتخابی) است.این اصطلاح بیانگر این است که آن ها روی خاک یا شاخ و برگ گیاهان اعمال می شوند.مثال دیگر این است که آفت کش ها چطور در داخل گیاه حرکت می کنند(سیستمیک در برابر غیر سیستمیک) اهمیت طبقه بندی برای استفاده در کنترل ناقلین به جایی که آفت کش مورد استفاده قرار می گیرد بر می گردد(خاک،آب، جوی کم عمق و ....)
طبقه بندی می تواند با توجه به اختلاف اثرات آفت کش ها در دزهای گوناگون خیلی پیچیده تر شود.برای مثال ممکن است بعضی ها در هنگام مصرف در دزهای کم به تنظیم رشد گیاه و تولید بذر کمک کنند در حالی که در نرخ های بالا موجب کشتن گیاه گردند.دیگر علف کش ها در نرخ های کم برای گیاهان پهن برگ انتخابی هستند در حالی که در نرخ های بالا غیر انتخابی می باشند.
علف کش های انتخابی
علف کش های انتخابی می توانند برای کنترل گونه ای از گیاهان ویژه بدون ایجاد جراحت و آسیب برای دیگران استفاده شوند.این مشخصه می تواند برای کنترل علف های هرز استفاده شود و در عین حال به گیاهان مطلوب آسیب وارد نکند.علف کش های دیگر انتخابی می تواند روی شاخ و برگ گیاهان اثر بگذارد اما ریشه را بی تاثیر باقی بگذارد.علف کش های انتخابی دیگر آن هایی هستند که قبل(باعث ممانعت از رویش بذر می شوند) یا بعد(بذرهای تولیدی را از بین می برند) از رشد فعال گیاه به آب و خاک اضافه می شوند.بعضی از این محصولات می توانند رشد همه گیاهان را کنترل کنند، دیگران فقط روی گونه های ویژه تاثیر دارند.شاید عمومی ترین علف کش های انتخابی آن هایی هستند که روی گیاهان پهن برگ اثر گذاشته و روی علف ها بی تاثیرند.این انتخاب تقریبا کاملا بر اساس شکل و اندازه شاخ و برگ مورد هدف است.در اینگونه حالات فرمولاسیون علف کش ها به گونه ای است که گیاهان پهن برگ را تر می کند اما بصورت رواناب از علف ها می گذرد.
کاربرد علف کش های انتخابی ممکن است فقط بخش هایی از گیاه که واقعا اسپری شده اند را از بین ببرد.در این حالت آن ها علف کش های تماسی نامیده می شوند.کشتن کامل علف هرزها با استفاده از علف کش های تماسی نیاز به اسپری هایی دارد که خوب هدایت شده و به درستی به کار برده شوند.پوشش کامل علف هرزی امری بایسته است.
برخی علف کش ها برروی برگ های گیاهان اعمال شده و با جذب در داخل ساقه و ریشه ها(از طریق جابجایی) موجبات مرگ کل گیاه را فراهم می آورند.به خاطر اینکه گونه های گیاهان از لحاظ حساسیت نسبت به این علف کش های سیستمیک مختلف هستند، این علف کش ها تا اندازه ای انتخابی هستند.
مثال هایی از علف کش های انتخابی عبارتند از:2،4-D ، دیکامبا و پیکلورام.علف کش های مانع رویش بذر با خواص انتخابی آترازین، تری فلورالین و اریزالین می باشند.
علف کش های غیر انتخابی
برخی علف کش ها غیر انتخابی هستند و باید با دقت فوق العاده استفاده شوند.آن ها اساسا در جاهایی استفاده می شوند که حذف کامل رستنی ها مطلوب است.از میان این جاها می توان به جاده ها اشاره کرد.بعضی از علف کش های غیر انتخابی که استفاده عمومی دارند عبارت از گلی فسفات، ایمازاپیر، بروماسیل و پرارکوات می باشند.
علف کش های غیر انتخابی می توانند بصورت علف کش های تماسی یا علف کش های جابجایی استفاده شده و برای شاخ و برگ ها به کار روند.آن ها ممکن است در خاک ها به کار رفته و کل گیاهان در حال رشد حومه را از بین ببرند.برخی از علف کش های خاک بصورت تدخین کننده عمل می کنند.
حتی اگر علف کش های انتخابی دقیقا بر مبنای برچسب مورد استفاده قرار نگیرند قادرند به گیاهان مطلوب آسیب برسانند.از این لحاظ رقت صحیح و کالیبراسیون وسیله اموری کاملا حیاتی هستند.
از آنجا که تشخیص علف های هرز و سایر علف ها کاملا جنبه فردی دارد استراتژی های طراحی بی عیب و نقص نیاز به دانش و طراحی قابل ملاحظه دارد.
در کاربرد علف کش های غیر انتخابی مراقبت بالا باید صورت گیرد.آن ها را نباید در جاهای شیب دار یا جاهایی که خاک مورد استفاده جاهای گوناگون قرار می گیرد مورد استفاده قرار داد.
علف کش های تماسی
علف کش های تماسی مستقیما گیاه را مورد هدف قرار داده و احتمالا فقط بخش مورد تماس را تحت تاثیر قرار می دهند.این نوع علف کش ها می توانند برای جلوگیری از رشد شاخ و برگ و شاخه های بزرگ درخت در پیاده رو مورد استفاده قرار گیرند.بروموکسینیل، پاراکوات و دی کوات مثال هایی از علف کش های تماسی هستند.
علف کش های سیستمیک
علف کش هایی که از یک بخش گیاه به بخش دیگر رفته و مثلا از برگ به ریشه حرکت می کنند علف کش های سیستمیک نام دارند.این فرمولاسیون ها به ویژه برای کنترل رستنی های چند ساله دارای ریشه عمیق مفیدند.
علف کش های سیستمیک ممکن است از طریق ریشه ها یا برگ ها وارد شده و سپس با حرکت از طریق سیستم آوندی گیاه بر کل گیاه اثر بگذارند.علف کش های سیستمیک که عموما بر روی شاخ و برگ گیاه مورد استفاده قرار می گیرند عبارت از MSMA ، گلی فسفات، دی کلرو پروپ، 2،4-D ، دی کامبا، پیکلورام و کلرسولفورون می باشند.
سیمازین، دیورون، پرونامید و EPTC مثال هایی از علف کش های سیستمیک اعمال شده بر روی خاک می باشند.بعضی از علف کش ها مشتمل بر تریازین ها و تیوکاربامات ها از طریق هر دو فرآیند جابجا خواهند شد; هر چند آن ها اساسا از طریق جذب ریشه کار می کنند که روش کاربردی توصیه شده است.
تنظیم کننده های رشد گیاه
تنظیم کننده های رشد گیاه علف کش های مورد استفاده برای تنظیم یا متوقف ساختن رشد گیاه و یا بذرها می باشند.تنظیم کننده های رشد گیاه ممکن است خیلی انتخابی باشند و از رشد یا تولید بذر علف های ویژه، گیاهان جنگلی و نباتات پهن برگ یکساله بدون تاثیر گذاری روی علف های غیر هدف جلوگیری نمایند.تنظیم کنندگان رشد گیاه معمولا مستقیما روی شاخ و برگ گیاه هدف اعمال می شوند.
مفلویدید(امبارک)، سولفومتورون(اوست) و فوزامین آمونیم(کرنیت) مثال هایی از تنظیم کننده های انتخابی رشد گیاه هستند.
عوامل موثر در اعمال آفت کش ها روی برگ
عوامل متعددی هستند که بر روی نتایج اعمال علف کش ها روی برگ اثر می گذارند.بعضی از آن ها عبارتند از:
سن گیاه مورد عمل
فصل سال کاربرد
مرحله عمر گیاه(جوانه زدن،گل دادن،زمستان خوابی و ....)
نوع چرخه زندگی گیاه(یکساله،دو ساله یا چند ساله)
درجه برنایی گیاه
زمان روز کاربرد
شرایط آب و هوایی زمان کاربرد
شکل زندگی گیاه مورد عمل(چوبی، آبدار، پهن برگ، علفی و ....)
موفولوژی گیاه مورد عمل(ضخامت پوست، وجود پرز برگ و ...)
عوامل موثر در کاربرد علف کش ها روی خاک
مشخصات خاک
مشخصات فیزیکی و شیمیایی خاک و شرایط آب و هوایی تاثیر آفت کش روی خاک، مقاومت آفت کش در خاک و حرکت بالقوه علف کش در خاک(قابلیت نشت) را تعیین می کنند.
پولاریته خاک ها و آفت کش ها بر مبنای محتویات آن ها با هم فرق دارد.هر دو می توانند مثبت یا منفی بوده و یا دارای بار خنثی باشند.این روی حرکت علف کش ها در خاک و مقاومت علف کش های اعمالی تاثیر می گذارد.
بافت خاک بر حرکت و مقاومت علف کش ها اثر می گذارد.خاک های نرم(ماسه ها و لوم های ماسه ای) با خلل و فرج های بزرگی که بین ذراتشان دارند به آب اجازه می دهند که از پروفیل خاک به سرعت پایین برود.این امر حرکت سریع تر علف کش ها از میان این نوع خاک ها را تشدید می کند و باعث نشت سریعتر و در نتیجه مقاومت کمتر می شود.
علف کش های اعمال شده در خاک های سنگین تر(لوم های رسی و رس ها) در رویه ای کاملا مخالف عمل می کنند.آن ها به آرامی از میان این قبیل خاک ها حرکت کرده و در نتیجه به مدت طولانی تری باقی می مانند.خاک های با بافت متوسط(لوم ها و لوم های سیلتی) در برابر علف کش های اعمالی پاسخ حد واسط را دارند.
قبل از کاربرد علف کش در خاک، یک متخصص آفت کشی باید مشخصه های خاک مورد عمل را بداند.این امر با ازمایش خاک معلوم می شود.یک اداره محلی توسعه قلمرو یا یک اداره سرویس حفاظت از منابع طبیعی می تواند اطلاعات نمونه های خاک جمع آوری شده برای آزمایش را فراهم نماید.برچسب های علف کشی میزان کاربرد را بر حسب بافت خاک توصیه کرده اند.بافت خاک اساسا توسط درصد ماسه، لای،رس و مواد آلی آن تعیین می شود.عموما خاک های سنگین تر نسبت به خاک های سبکتر نیاز به مقادیر بیشتری از علف کش مورد نیاز کنترل گیاه دارند.
عوامل دیگر که می توانند در کاربرد علف کش ها در خاک تاثیر بگذارند شامل مقدار مواد آلی خاک، درجه فشردگی خاک، محتویات رطوبت خاک و اینکه آیا در زیر سطح خاک لایه سخت وجود دارد می باشند.
مقاومت علف کش
عوامل دیگر ورای آنچه تاکنون مورد بحث قرار گرفته و بر مقاومت علف کش تاثیر می گذارند شامل نرخ کاربرد، درجه حرارت خاک، مجاورت با نور خورشید، تجزیه میکروبی و شیمیایی،حلالیت علف کش و بارش می باشند.این عوامل همچنین بر اینکه تا چه میزان علف کش ها سریع تجزیه می شوند و تا چه عمقی در داخل خاک نفوذ می کنند تاثیر دارد.
عوامل دخیل در طرح ریزی کاربردهای علف کش
وقتی علف کش را برای کنترل علف های هرز انتخاب می کنید، رستنی های نزدیک مکان کاربرد را مد نظر قرار دهید.احتیاطات لازم را برای ممانعت از حرکت علف کش ها به حوزه های اطراف در نظر بگیرید; به ویژه اگر در همسایگی رستنی های ارزشمند وجود داشته باشد.
وقتی باران می بارد یا در جایی که جریان آب سطحی احتمال وقوع دارد باید از کاربرد علف کش ها اجتناب گردد.به همین صورت باید از چنین کاربردهایی در بادهای سهمگین خودداری نمود.خطر باد آورده در شرایط بادی زیاد به ویژه در مناطق باز با حفاظت بادی کم بالا می رود.
علف کش های فرار از قبیل فرمولاسیون استر 2،4-D و دی کامبا در طی روزهای داغ تابستان تبخیر شده و خطر بادآورد علف کش تحت این جریانات زیاد می شود.خطر حاصل از تبخیر در برچسب آفت کش گنجانیده شده است.
توصیه های عمومی برچسب های علف کش مشتملند بر:
اختلاط و اعمال فرمولاسیون های علف کش که فراریت کم دارند.
اعمال علف کش ها با کمترین فشارهای عملی اسپری
اعمال علف کش ها با استفاده از بیشترین اندازه قطره عملی اسپری
اعمال علف کش ها در هنگام پایین بودن سرعت باد
عدم اعمال علف کش ها در هنگام اینورژن های حرارتی(وقتی هوای سطح زمین است در سردترین حالت ممکن است، تا یک ارتفاع ویژه گرمتر است و از آن نقطه به بالا سردتر می شود)
مدیریت سیستم های گیاهی آبی
مدیریت رستنی ها در داخل و اطراف دریاچه ها و برکه ها ، به غیراز کاربردهای محدود و کنترل رستنی های نوپا، ماورای فعالیت های پوشش داده شده در مجوزهای متخصصین کنترل ناقلین می باشد.
مدیریت فعال رستنی های دریاچه و برکه یا حوزه های مرتبط با ماهی بسیار پیچیده است و دانش تخصصی از شیمی آلی و معدنی، میکروبیولوژی، بیولوژی حوزه مربوط به ماهی و گستره ای از دیسیپلین های زیست محیطی را نیاز دارد.
برنامه ها و متخصصین کنترل ناقلین، بدون آموزش و اعتبار سنجی اضافی، ممکن است نامزد مدیریت برکه ها و دریاچه ها که مشتمل بر کنترل گیاهان آبزی می باشد نباشند.
در تابستان، فعالیت های علف کشی توسط کاربران علف کشی بهداشت عمومی باید فقط رستنی هایی که مستقیما در تولید ناقلین سهیم هستند را هدف قرار دهد.در غیر این صورت مانع از این می شود که متخصصین کنترل ناقلین را به گونه موثر صورت دهند.
جونده کش ها
تقریبا نیمی از تمام گونه های پستانداران را جونده ها تشکیل می دهند،اما فقط تعداد کمی از آن ها دارای اهمیت از لحاظ بهداشت عمومی هستند.موش ها و جوندگان خانگی اهداف اولیه کاربران آفت کش ها در نواحی شهری و نیمه شهری هستند،اما جوندگان با بیماری های روستایی از قبیل طاعون و هانتاویروس نیز مرتبط می باشند.کنترل این نوع بیماری ها ، جز در موارد نامعمول ، با استفاده از جونده کش ها غیر عملی می باشد.جونده های دیگر که ممکن است برای سازمان های بهداشت عمومی مشکل ایجاد کنند عبارت از سنجاب، گوفر، خرگوش صحرایی و خرگوش می باشند.این مشکلات به نقش مهره داران در مخزن بیماری بودن مربوط بوده و یا به فعالیت های جوندگانی همچون سنجاب یا گوفر در آسیب رسانی به سدهای نگهدارنده آب که برای کنترل پشه مورد استفاده قرار می گیرند ربط پیدا می کند.
جونده کش ها ممکن است به تولیدات اولیه و ثانویه تقسیم شوند.البته نمونه هایی هم هستند که در آن ها محصول زیر هیچکدام از سردسته های فوق قرار نمی گیرد.یک جونده کش تولید اولیه نیاز به غلظت های بالاتر(معمولا بین 5 هزارم تا یک دهم درصد) و مصرف متوالی بیش از چند روز دارد تا در اثر تجمع زیستی احتمالی دارای دز کشنده گردد.سمیت این نوع مواد از عوامل تولید ثانویه کمتر است.جونده کش های تولید ثانویه با غلظت کمتر در طعمه ها مورد استفاده قرار گرفته(معمولا یک هزارم تا پنج هزارم درصد) و بعد از یک بار مصرف طعمه دارای دز کشنده می شوند.علاوه بر این جونده کش های تولید ثانویه در برابر جونده هایی که در برابر ضد انعقادی های تولید اولیه مقاوم هستند خوب اثر می کنند.ضد انعقادی های تولید ثانویه گاهی وقت ها "سوپر وارفارین" نامیده می شوند.
گسترده ترین گروه از جونده کش های مورد استفاده کومارین است.عضو خوب شناخته شده این گروه وارفارین است که نام آن برگرفته از "موسسه تحقیقات ویسکانسین آلومنی" که برای اولین بار و توسط پژوهش اثرات آن را بررسی نمود می باشد.کومارین ها با ایجاد ضد انعقادی های خون روی تمام پستانداران از جمله انسان اثر می گذارند.کومارین ها با دو اثر وابسته جونده ها را در طول زمان می کشند.آن ها تشکیل پروترومبین را متوقف کرده و مانع از لخته شدن خون می گردند.علاوه بر این آن ها با آسیب رسانی به مویرگ ها باعث خونریزی داخلی می شوند.در اوایل،وارفارین جونده کش کاملا موفقی بود زیرا به علت دوره طولانی عملکردی کومارین ها جونده ها نسبت به طعمه حالت بیزاری نداشتند.هر چند مقاومت فیزیولوژیکی کومارین ها در جونده های برخی نقاط به چشم آمد.بعضی از کومارین های جدیدتر مثل برودی فاکوم و برو مادیولون جونده ها را در مدت 4 الی 7 روز پس از اولین مصرف می کشند.این مواد باید در جاهایی که جونده ها نسبت به ضد انعقادی های متداول مقاوم شده اند مورد مصرف قرار گیرند.
ایندندیون ها گروه دیگری از جونده کش ها هستند.هر چند ایندندیون ها در کلاس شیمیایی کومارین ها نیستند، ضد انعقادی هستند.دیفاکینون، پیندان و کلروفاکیون به این گروه تعلق دارند.پیندان اولین ضد انعقادی ارائه شده بود که نیاز به تغذیه روزانه دارد تا موجب مرگ جونده شود.دی فاکینون بعد از اولین مصرف جونده را می کشد.هر دو این مواد شیمیایی ممکن است در جونده ها ایجاد نفرت و دوری نمایند.کلرو فاکیون موجب مرگ بعد از اولین مصرف می گردد اما غیر مشابه با باقی ضد انعقادی ها ایجاد نفرت و بیزاری از طعمه نمی کند.
بنزنامین ها جونده کش های ضد انعقادی نیستند.تنها جونده کش این گروه برومتیلن است.(ونجینس، فسترک و گلادیاتور)این مواد به ویژه در برابر جونده های نروژی، جونده های سقف و موش خانگی عملکرد خوبی دارند.وقتی به عنوان طعمه استفاده شوند، جونده ها بعد از یک دز منفرد عمل تغذیه را متوقف کرده و به مدت کوتاهی می میرند.
کلکلسیفرول(ویتامین D3) ماده فعالی است که در جونده کش هایی از قبیل کویین توکس، رامپاژ و موریتان استفاده دارد.این مواد سبب آهکی شدن بافت های نرم شده و موجبات مرگ جونده بعد از تغذیه طولانی مدت را فراهم می آورند.کلکلسیفرول در طعمه ها استفاده شده و بی مزه است.نسبت به دیگر جونده کش ها برای انسان سمیت کمتری دارد ولی می تواند حیوانات خانگی کوچک را مسموم نماید.
برخی جوندگان برای تمام پستانداران از جمله انسان و حیوانات خانگی کوچک فوق العاده خطرناکند و لذا باید با دقت فوق العاده به کار برده شوند.ترکیب 1080، فلورواستات سدیم، یکی از سمی ترین جونده کش های شناخته شده است.این ماده در ارتباط با برنامه های کنترل کایوت یک بدنامی قابل ملاحظه کسب کرده است.برنامه های دولتی کنترل درندگان در حال حاضر فقط اجازه استفاده از ترکیب 1080 را صادر کرده است.
استریکنین یک جونده کش گیاهی است.این ماده برای حیوانات خونگرم فوق العاده سمی است.وقتی انسان ها و حیوانات خانگی وجود ندارند از این ماده برای کنترل گوفر و دیگر آفات زیر زمینی تا اندازه ای استفاده می شود.در موارد دیگر به علت سمیت فوق العاده بالای آن و کارآیی نسبتا کم آن در قیاس با ضد انعقادی ها به صورت نادر مورد استفاده قرار می گیرد.
به خاطر اینکه مردم،جوندگان و خیلی از حیوانات خانگی و اهلی رابطه ژنتیکی نزدیکی دارند، جونده کش ها قابلیت بالایی در مسمومیت های اتفاقی دارند.این خطر می تواند با استفاده از جعبه های حفاظت شده طعمه و همچون همیشه پیروی دقیق از دستورالعمل های مندرج در بر چسب به حد اقل برسد.
فرمولاسیون آفت کشی
استفاده از فرمولاسیون های آفت کشی راه دیگری برای تقسیم بندی آفت کش ها است.تقریبا همیشه فرمولاسیون آفت کش ها شامل مواد دیگر نیز می باشد.این امر تقریبا تمام محصولات آفت کشی را شامل می شود.آفت کش های فرموله نشده به درجه فنی ارجاع داده می شوند و این ها همان هایی هستند که فقط توسط سم شناسان و دیگر شیمیست های آفت کش یا بیولوژیست هایی که مقاومت در برابر آفت کش یا حساسیت ارگانیزم های هدف و غیر هدف را راهبری می کنند مورد استفاده قرار می گیرند.آفت کش های درجه فنی توسط کارخانجات یا توزیع کنندگان آفت کش های تجاری فرموله می شوند.تمام فرمولاسیون های فروخته شده در امریکا باید برچسب دستورالعمل های کامل و موارد محدودیت استفاده داشته باشد.فرمولاسیون یک آفت کش ممکن است از لحاظ قانونی برای هدفی ویژه مورد استفاده قرار گیرد، اما فرمولاسیون دیگر این آفت کش ممکن است فاقد این ویژگی باشد.این همان دلیلی است که توضیح می دهد چرا خواندن کامل و فهم برچسب تمام فرمولاسیون های آفت کشی، به ویژه وقتی کاربر برای بار اول از آن ها استفاده می کند، حیاتی می باشد.
فرمولاسیون برای بهبود ایمنی، راحتی دستکاری، ذخیره سازی، سادگی استفاده و تاثیر گذاری آفت کش ایجاد شده است.تقریبا همیشه فرمولاسیون های آفت کش توسط متخصصین کنترل ناقلین فراهم شده اند و برای ثبت باید دارای عدد ثبت از سازمان حفاظت از محیط زیست، یک برچسب و یک کاربرگ ایمنی ماده باشند.فرمولاسیون هر آفت کش توسط یک حرف یا مجموعه ای از حروف مندرج در برچسب مورد شناسایی قرار می گیرد.
فرمولاسیون ها ممکن است بعد از اضافه شدن به مخزن اسپری یا وسیله مشابه توسط آب یا رقیق کننده دیگر به رقت نهایی برسند.این کار فرمولاسیون نیست و در واقع شکل نهایی است که اختلاط مخزن نام دارد.
بعضی از عمومی ترین فرمولاسیون های مورد استفاده عبارتند از:
کنسانتره های قابل امولسیون شدن(EC)
این مواد شیمیایی شامل محلول های نفتی کنسانتره آفت کش های درجه فنی ترکیب شده با افزودنی امولسیفایر هستند که اجازه اختلاط بیشتر با آب را می دهند.امولسیفایر ها مواد همانند دترجنت هستند که اجازه معلق شدن قطرات خیلی کوچک نفتی در آب برای تشکیل امولسیون را می دهند.کنسانتره های قابل امولسیون شدن در کنترل ناقلین استفاده های وسیع داشته و عموما رقت نهایی در مخازن اسپری و توسط آب صورت می گیرد.اختلاط های مخزن معمولا ظاهر شیری دارند.کنسانتره های قابل امولسیون شدن به علت قیمت بالای محصولات نفتی تا اندازه ای مقبولیت عام خود را از دست داده اند و امروزه خیلی ها در جستجوی فرمولاسیون های جدید هستند که در عوض نفت از روغن های گیاهی مشتق شده اند.
پودرهای تر شدنی(WP یا W)
این پودرهای قابل پخش ، پودرهای خشک خوب آسیاب شده هستند که شامل محتویات آفت کشی فعال میکس شده با محتویات دیگر که به اختلاط و پخش کمک می کند می باشند.پودرهای تر شدنی جهت اسپری توسط تجهیزات نیاز به اختلاط با یک مایع که معمولا آب است دارند.آن ها عموما با آب مخلوط شده و قبل از اینکه به مخزن اسپری اضافه شوند تشکیل مایع می دهند.در مخزن آن ها نیاز به همزنی مستمر دارند.پودرهای تر شدنی برای غالب مشکلات آفات و در اغلب تجهیزات اسپری می توانند مورد استفاده قرار گیرند.Bti یک پودر حل شدنی در دسترس است.پودرهای تر شدنی در تجهیزات نسبت به بعضی از فرمولاسیون های دیگر سخت تر بوده و می توانند به سرعت موجبات ساییدگی پمپ، واشرها و نازل های اسپری را فراهم آورند.
پودر قابل حل(SP)
این پودرها مشابه پودرهای تر شدنی هستند با این تفاوت که محتویات فعال آن ها بخوبی رقیق ساز و تمام محتویات فرمولاسیون کاملا در آب قابل حل می باشند.استفاده از پودرهای قابل حل مشابه پودرهای تر شدنی می باشد.
غبارD))
آفت کش های فرموله شده به صورت غبار ترکیبات خوب آسیاب شده محتویات فعال و یک ماده حامل می باشند.فرمولاسیون های غبار کاربرد مستقیم بدون اختلاط بعدی دارند.در جایی که بادانباشت یک مشکل بالقوه است نباید از غبار استفاده کرد.به این دلیل است که علف کش ها بصورت غبار فرموله نمی شوند.در کنترل ناقلین، غبارها برای کنترل کک و دیگر انگل های خارجی حیوانات خانگی استفاده گسترده ای دارند.آن ها همچنین در نقب های جوندگان و ایستگاههای طعمه استفاده می شوند تا در عملیات کنترل طاعون، کنترل کننده کک ها باشند.
دانه هاG))
در یک فرمولاسیون دانه ای شده ، محتویات فعال با رس های متعدد بی اثری میکس شده و تشکیل ذراتی با اندازه متعدد را می دهند.دانه ها یا گرانول های مورد استفاده در عملکرد کنترل ناقلین معمولا اندازه 20 تا 80 مش دارند.فرمولاسیون های دانه ای برای استفاده مستقیم و بدون رقت بعدی طراحی شده اند.فرمولاسیون های دانه ای نیاز به تجهیزات ویژه پخش دارند و ممکن است از هوا یا روی زمین اعمال گردند.آن ها ممکن است با واحدهای کوچک هندلی دستی مورد استفاده قرار گیرند یا به سادگی توسط دست پراکنده شوند(با حفاظت فردی مناسب) کاربردهای دانه ای آفت کش ها به ویژه بر علیه لارو پشه و در جاهایی که در غیر اینصورت حشره کش ها نمی توانند به آب برسند می تواند مورد استفاده قرار گیرد.آن ها همچنین در جاهایی که در غیر اینصورت بادانباشت یک مشکل است مطلوب می باشند.
تدخین کننده ها
تدخین کننده ها مواد شیمیایی فرار ذخیره شده بصورت مایعات تحت فشار یا ترکیب شده با رس و فراهم امده در شکل جامدات که در هنگام ترکیب شدن با بخار آب گاز سمی رها می کنند هستند.تنها استفاده تدخین کننده ها در ارتباط با ناقلین اعمال روی جونده ها و انگل های بیرونی مرتبط با آن ها می باشد.تدخین کننده ها برای کنترل آفات ساختمانی استفاده شده و ممکن است گونه هایی که ناقل در نظر گرفته می شوند(مثل سوسک ها) را کنترل نمایند.نفتالین ها گونه هایی از تدخین کننده ها هستند.
طعمه ها
طعمه ها محتویات فعال هستند که با غذای آفت یا جاذب میکس شده اند.استفاده اساسی آن ها شامل کنترل آفات خانگی از قبیل مورچه،موش،جونده، سوسک و مگس است; آن ها در بیرون برای کنترل پرنده،مورچه، حلزون، بید حلزونی و آفات کشاورزی مثل جیرجیرک و ملخ مرغزار استفاده می شوند.
آئروسل هاA))
آئروسل ها یا بمب های حشرات قوطی های تحت فشار و شامل مقدار کوچکی آفت کش هستند که از طریق نازل های کوچک تحت فشار از یک گاز بی اثر(که رها کننده نامیده می شود) به محوطه بیرونی راه می یابند.آئروسل ها اغلب در خانه ها استفاده می شوند.ارگانیزم هایی که ممکن است با استفاده از آئروسل ها و در کنترل ساختمانی آفات کشته شوند شامل علف هرزها، مگس ها و گستره ای از آفات گلخانه ای می باشند.استفاده از آئروسل ها در طی 1990 و قبل از اینکه رها کننده های شامل کلروفلوروکربن ها با آسیب لایه ازن مرتبط دانسته شوند به اوج رسید.بعد از آن بود که استفاده از انواع و اقسام آئروسل ها به میزان قابل ملاحظه کاهش یافت، هر چند رهاکننده های جایگزین مرتبا مورد آزمایش قرار می گیرند تا بتوانند جایگزین کلروفلوروکربن ها شوند.
قابل جریان هاF) یا L)
یک مایع قابل جریان معمولا با آب میکس می شود تا در یک اسپری قابل استفاده باشد.آن در آب تشکیل سوسپانسیونی می دهد که نیاز به به هم زنی مستمر دارد.استفاده های اساسی مشابه کنسانتره های قابل امولسیون شدن می باشد.
کنسانتره های محلول در آب WS))
این فرمولاسیون های مایع محلول های حقیقی آب را تشکیل داده و بعد از اختلاط نیاز به هم زدن ندارند.آن ها به همان راه کنسانتره های قابل امولسیون استفاده می شوند.
کنسانتره های فوق کم حجمULV))
کنسانتره های فوق کم حجم بصورت محصول فنی در شکل اولیه مایع یا محصول جامد حل شده در مقدار کوچکی حلال فروخته می شوند.آن ها با استفاده از تجهیزات ویژه هوایی یا زمینی که اسپری در نرخ های کاربردی خیلی کم تولید می کنند اعمال می شوند.استفاده اصلی آن ها در بهداشت عمومی کشتن پشه های بالغ است.اصول پایه ای استفاده از کنسانتره های فوق کم حجم این است که قطرات فوق العاده کوچک ائروسل(بین 10 تا 30 میکرون) ضربات کشنده ای به پشه وارد می کنند.قطراتی که بزرگتر هستند ناکارآمد و زایدات در نظر گرفته شده و اثرات زیست محیطی نامطلوب دارند.در صورتی که کنسانتره های فوق کم حجم به درستی استفاده شوند خیلی موثر هستند و برای مردم و ارگانیزم های غیر هدف بسیار ایمن خواهند بود.
کنسانتره های مه پاشی
کنسانتره های مه پاشی ترکیبی از آفت کش و یک حلال هستند که نوع حلال وابسته به نوع مه پاشی که قرار است انجام گیرد می باشد.این فرمولاسیون ها فقط برای استفاده در بهداشت عمومی فروخته شده و حشرات پروازی همچون مگس ها و پشه ها را کنترل می کنند.این فرمولاسیون ها با استفاده از ماشین های وِیژه ای که بالای کامیون برده می شوند و مه پاش نامیده می گردند اعمال می شوند.مه پاش ها دو نوع هستند:مه پاش های حرارتی که از گرمایش سریع یک حلال روغنی برای تولید ستون قابل رویت بخار یا دود استفاده می کنند و مه پاش های سرد(هوای آزاد) که از جریان هوای سرعت بالا جتی از مایع را در یک لوله ونتوری تحت فشار اتمیزه می کنند.مه پاش های سرد می توانند از حشره کش ها در ترکیب با روغن،آب یا مواد امولسیون کننده استفاده نمایند.
فرمولاسیون های رهایش آرام یا رهایش کنترل شده
برای رهایش کنترل شده، بعضی از حشره کش ها می توانند در یک ماده بی اثر محبوس شوند.این امر منجر به کاهش خطرات شده و احتمال رسیدن محتویات فعال به ارگانیزم هدف را ازدیاد می بخشد.لاروکش های پشه دارای رهایش ادامه دار در کار خود از این اصل سود می برند.در استفاده های قبلی این روش از نوارهای رزینی آغشته به دی کلروفوس، یک حشره کش ارگانوفسفره فعال، برای کنترل مگس و بید بهره گرفته می شد که در حال حاضر چنین استفاده ای قدغن گشته است.موفق ترین محصولات کنترل ناقلین آن هایی هستند که رهایش آرام آفت کش های زیستی را فراهم می کنند، هر چند برخی از منتقدین ادعا دارند که این تقرب مقاومت فیزیولوژیکی بخشی از آفات هدف را ترویج می دهد.
فرمولاسیون های دیگر
فرمولاسیون های دیگری هم می توانستند در اینجا ذکر شوند.بعضی از آن ها همانند البسه آغشته، پشه بند و توری خیلی مهمند و در نواحی گرمسیری دنیا برای کنترل مالاریا مورد استفاده قرار گرفته اند.فرمولاسیون های دیگر همانند محلول های روغنی و حب های محلول هم هستند که در اغلب قفسه های مغازه های ابزارآلات یافت شده و استفاده های خانگی و باغی دارند.فرمولاسیون های نوظهور به گونه مستمر ارزیابی شده و بعضی از این ها احتمالا در نهایت برای استفاده در کنترل ناقلین تصویب می شوند.
اگر مایل هستید فعالیت خود را در وبسایت "یاشار بوم راشین" با صرف هزینه ای مختصر تبلیغ نمایید لطفا اینجا را کلیک کنید.